Chicago – Pontiac

Vandaag gaan we beginnen aan onze reis dwars door America. Het beginpunt van Route 66 ligt midden in down town Chicago dus opnieuw naar de stad. We hebben de truc van het parkeren nu te pakken en rijden net voor tien uur de parkeergarage in bij het Millennium Park. Early Bird parkeren, dat scheelt veel geld. Het zonnetje is er vandaag bij en we gaan eerst opnieuw op stap. Een aantal dingen hebben we gisteren vanwege de regen niet kunnen bekijken. Vanmorgen staat het zonnetje vrolijk aan de hemel. We gaan eerst naar de Cloud Gate, ook wel The Bean of gewoon de boon. Een groot glanzend kunstwerk in de vorm van een enorme boon. Het is 110 ton zwaar en gemaakt van gepolijst roestvrij staal. Het blinkend oppervlak reflecteert de skyline van Chicago. Heel bijzonder.
Onderweg naar de Crown Fountain komen we langs een ander bijzonder kunstwerk. Een grote foto lijst gemaakt van staal en rubber.

previous arrow
next arrow
Slider

De Crown Fountain is een fontein die bestaat uit twee glazen torens van 15 meter breed en 70 meter hoog. Op de torens worden video beelden geprojecteerd van inwoners van Chicago die water spuwen.
Via de Lurie Garden gaan we naar het Grant Park, hier is de Buckingham Fountain. Het is lastig om hier te komen. De wegen en het park zijn voor een groot gedeelte afgezet i.v.m. de marathon van Chicago a.s. zondag. Veel mensen laten zich daar door afschrikken, maar de hekken staan hier en daar open dus gewoon doorlopen. We hebben de fontein bijna voor ons alleen. Elk uur vindt er een watershow plaats waarbij het water heel hoog opspuit. Nou, daar komen we achter…. Wim is net een verzopen kat…..kledder en kledder nat…..
Rugtas af, shirt uit en even lekker in het zonnetje zitten. De marathon is een hele organisatie. We zien de bewaking en controle’s. Overal loopt politie met honden die w.c.’s en vuilnisbakken controleren. Lijkt mij niets om hiervoor verantwoordelijk te zijn.
We gaan weer verder. Op zoek naar het bord van Beginpunt Route 66. Als we ongeveer een kwartier weg zijn, bedenkt wim dat hij de rugtas mist. ehhh……. afgedaan toen hij zo nat was van de fontein…….dan ehhhh staat die dus nog daar tegen een vuilnisbak aan……een onbeheerde rugzak op een terrein vol politie met honden die een terrein moeten klaar maken voor een evenement waar duizenden mensen verwacht worden……..ehhh…..wij terug……en de rugzak…….staat er nog gewoon…….
Opnieuw op zoek naar het bord. Dat heeft wat voeten in aarde. Omdat we niet overal langs mogen, lopen we nogal wat meters extra. Onze schoenzolen zijn nu echt versleten. Uiteindelijk toch gevonden.
Auto op halen en dan kan de tocht naar het westen beginnen.
De route is tot nu toe goed te volgen met onze kaart en er staan, voorlopig, ook nog voldoende bordjes om ons op het goede pad te houden.
Wat is er veel te zien onderweg. Als we in een Route 66 Diner zitten te eten komt er een, oudere, man naar ons toe. Hij vraagt: ‚’Komen jullie uit Nederland?”. We vertellen dat we Route 66 volgen naar het westen. Hij begint te vertellen over zijn oma die in Californie woonde en dat ze daar via deze route naar toe gingen. Meer dan 60 jaar geleden. De herinneringen komen bij hem boven, hij wordt er emotioneel van. Route 66, niet zomaar een oude snelweg dwars door Amerika, maar een weg met een eigen verhaal. Every mile is a story.

previous arrow
next arrow
Slider

Reacties

Route 66; Chicago – Pontiac — 2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *