30 oktober; dag 25

Moab; Arches National Park

Yes! We did it again! We zijn opnieuw naar boven geklommen naar de Delicate Arch!

Maar laat ik bij het begin van deze dag beginnen.

Vanmorgen bezochten we weer een First Baptist Church, een kleine kerk hier in Moab. De muziek klonk zo vrolijk en uitnodigend, dat je je afvroeg wat is hier voor feest bezig. Toen we binnen kwamen waren er een handjevol voornamelijk oudere mensen. Verschillende mensen kwamen naar ons toe stelden zich voor en maakten een praatje. Op het podium een orgel, een piano en………..een accordeon. We hebben, onder de collecte, een klein stukje gefilmd. Klinkt iets anders dan een kerkorgel. Enthousiaste voorganger en een fijn begin van de dag.

Klik HIER voor het filmpje

Daarna lekker in de zon koffie drinken. Het is niet warm, zo’n 10 – 15 graden, maar het zonnetje is er en uit de wind is het lekker.

We gaan opnieuw naar Arches National Park. We hebben al heel veel gezien daar, maar de wandeling naar de Delicate Arch bij zonsondergang hebben we nog niet gemaakt. De tocht staat te boek als een strenuous trail. Ongeveer tien jaar terug hebben we deze trail ook gedaan met Tineke en Alfred en we herinneren ons inderdaad dat het zwaar is, maar ook dat het de moeite waard is. We gaan op pad. En het is inderdaad zwaar.

Maar het is zoooooooooooo de moeite waard. Als je over de kale rotsen klimmend en klauterend met het zweet druppelend vanaf je voorhoofd over de laatste richel loopt en dan daar die Arch ziet staan. WOUW! Helemaal alleen staat die donkerrode boog voor de afgrond van een kloof met daarachter de met sneeuw bedekte La Sal mountains. Er zijn aardig wat mensen boven. Fotograven die statieven en wat al niet meer mee gesleept hebben. Iedereen wacht op de zonsondergang. Het mooiste moment van de dag bij deze Delicate Arch. Iedereen die aankomt heeft even zijn/haar moment van euforie bij en onder de Arch. Iedereen gunt iedereen zijn/haar moment. En dan, ongeveer een minuut of tien voor het moment daar is zoekt iedereen een goed plaatsje voor dé foto. Het voelt een beetje als het moment op oudejaarsavond zo vlak voor twaalf uur. Als de champagne klaar staat en iedereen in afwachting is dat de klok twaalf slaat en het nieuwe jaar begint.

Hier zit ook iedereen klaar, camera gereed en dan hopen het ultime plaatje te schieten. Iedereen wordt er stil van. Wonderlijk zoveel mensen daar boven die in stille verwondering kijken naar die grote brok steen die onder invloed van de ondergaande zon veranderd van kleur en diep roodbruin kleurt.

Overnachting: Ramada, Moab

Geboekt; zelf, gebleven

Gereden: 42 mijl

Gemiddelde beoordeling  1 2 3 4 5fJe moet inloggen om te stemmen
DSC06029.jpg
DSC06027.jpg
DSC06024.jpg
DSC06023.jpg
DSC06020.jpg
DSC05995.jpg
DSC06036.jpg
DSC06034.jpg
DSC06029.jpg
DSC06027.jpg
DSC06024.jpg
DSC06023.jpg
DSC06020.jpg
DSC05995.jpg
DSC06036.jpg
DSC06034.jpg
DSC06029.jpg
DSC06027.jpg
DSC06024.jpg
DSC06023.jpg

Reacties

30 oktober; dag 25 — Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *